Are You Struggling With Meble? Let's Chat

Największym problemem w małych mieszkaniach jest brak miejsca na przechowywanie pościeli. Gdy goście nocują na kanapie z funkcją spania, potrzebuję poduszek, koców i prześcieradła, a gdzie to wszystko trzymać? Rozwiązaniem okazał się tapczan rozkładany z pojemnikiem na pościel. W moim modelu pod siedziskiem znajduje się przestronna skrzynia, która pomieści komplet pościeli dla dwóch osób, dodatkowy koc i dwie poduszki ozdobne. To oszczędza miejsce w szafie i sprawia, że przygotowanie noclegu zajmuje mi dosłownie minutę.

Największym wyzwaniem w małym mieszkaniu jest przechowywanie pościeli, koców i poduszek, zwłaszcza gdy goście pojawiają się niespodziewanie. Tutaj z pomocą przyszło lozko z pojemnikiem na posciel, które wkomponowano w konstrukcję tapczanu. Pod materacem znajduje się przestronna skrzynia, gdzie mieszczą się dwie kołdry, cztery poduszki i zapasowa narzuta. Nie muszę już trzymać pościeli w szafie w przedpokoju ani w plastikowych pojemnikach pod łóżkiem. Pojemnik jest łatwo dostępny, bo wystarczy unieść materac za pomocą amortyzatorów, a nie trzeba go całkowicie zdejmować. To szczególnie ważne, gdy tapczan stoi przy ścianie i nie ma miejsca na manewrowanie.

Kiedy trzy lata temu wprowadzałam się do kawalerki na Mokotowie, pierwszym meblem, jaki kupiłam, był tapczan jednoosobowy. Nie dlatego, że planowałam spać na nim sama – bardziej chodziło o to, że salon miał ledwie dwanaście metrów, a ja potrzebowałam miejsca do siedzenia, spania i przechowywania pościeli. Pamiętam, jak stałam w sklepie i dotykałam tapicerki welurowej w kolorze butelkowej zieleni, zastanawiając się, czy to nie przesada jak na taki mały metraż. Okazało się, że to był strzał w dziesiątkę. Tapczan jednoosobowy z mechanizmem DL rozkłada się błyskawicznie, a w ciągu dnia zajmuje tyle miejsca co zwykła sofa. Moja mama, która przyjeżdżała w odwiedziny, zawsze mówiła, że śpi na nim lepiej niż na swoim starym łóżku.

Moj tapczan dwuosobowy ma wymiary 140x200 cm, czyli standard, ale wersalka o podobnych gabarytach czesto ma waskie siedzisko. Tutaj rozkladany mechanizm DL pozwala uzyskac plaska powierzchnie bez szpar. Pamietam, jak u znajomej na wersalce spalam z nogami zwisajacymi z krawedzi. Tutaj dostalam 16 cm materac piankowy na pelnej dlugosci. Do tego tapicerka welurowa w kolorze butelkowej zieleni. Tkanina jest miekka w dotyku, a przy tym latwa do czyszczenia. Wystarczy odkurzacz z miekka szczotka i od czasu do czasu wilgotna sciereczka. Zaden welur sie nie mechaci, co przyznam, bylo moim strachem.

Kupno mebla do spania w bloku z lat 60. to zawsze loteria. W mojej kawalerce kazdy centymetr ma znaczenie, a ja potrzebowalam czegos, co posluzy za lozko dla mnie i dwoch gosci. Przez miesiac ogladalam oferty, mierzylam, dotykalam tkanin. I w koncu postawilam na tapczan dwuosobowy z mechanizmem DL. Dlaczego? Bo to rozwiazanie, ktore nie wymaga codziennego skladania i rozkladania, a dziennie zajmuje mniej miejsca niz typowe lozko. Mialam dosc kanapy z funkcja spania, gdzie po tygodniu czulam kazda sprzyne. Tutaj dostalam stabilny stelaz listwowy i porzadny materac piankowy, ktory nie gniecie sie po pierwszej nocy.

Jeśli często gościcie rodzinę z dziećmi, tapczan rozkładany będzie lepszym wyborem niż klasyczne łóżko z pojemnikiem na pościel. Dlaczego? Bo po złożeniu zajmuje mniej miejsca i może służyć jako kanapa do siedzenia w ciągu dnia. Moja siostra ma w swoim salonie taki mebel i gdy przyjeżdżają wnuki, rozkłada go w trzy sekundy, a dzieciaki mają wygodne spanie. Po śniadaniu tapczan wraca do formy sofy, a pościel ląduje w pojemniku. Zero chaosu, zero rozkładania materacy na podłodze.

Zacznijmy od mechanizmu, bo to serce sofy rozkładanej. Najpopularniejszy w małych mieszkaniach jest mechanizm DL, który wysuwa siedzisko do przodu, a oparcie opada na powstałą pustą przestrzeń. To rozwiązanie oszczędza miejsce, bo nie trzeba odsuwać mebla od ściany, ale ma jedną wadę – materac jest często cienki i na łączeniu. Dlatego szukaj modeli z pełnym stelażem listwowym pod całą powierzchnią spania. Listwy sprężynują i dopasowują się do ciała, co jest zbawienne dla kręgosłupa. Z kolei jeśli masz więcej przestrzeni, sprawdzi się rozkładanie na boki, gdzie całe wnętrze sofy staje się płaską powierzchnią bez żadnych szczelin.

Materiał tapicerki to kolejny ważny wybór. Tapicerka welurowa wygląda luksusowo i jest przyjemna w dotyku, ale przyciąga kurz i sierść zwierząt. W praktyce lepiej sprawdza się mikrofibra lub gruby len – są łatwiejsze w czyszczeniu i mniej się mechacą. Jeśli masz kota, unikaj delikatnych tkanin, bo pazury zostawią trwałe ślady. Pamiętam, jak znajoma kupiła ciemnozieloną welurową sofę, a po miesiącu wyglądała jak po walce z tygrysem. Lepiej postawić na tkaninę z wysoką odpornością na ścieranie, oznaczoną symbolem Martindale’a powyżej 30 000 cykli.