Jak wybrać wersalkę, która nie będzie tylko awaryjnym legowiskiem

Zacznijmy od konkretów. Tapczan to nie to samo co kanapa z funkcja spania, choć często bywają mylone. Różnica tkwi w konstrukcji – tapczan ma zazwyczaj jeden, prosty blat, który rozkłada się na płasko, bez składania siedziska na pół. Dzięki temu materac nie ma żadnych nierówności, a przestrzeń do spania jest gładka i komfortowa. W moim przypadku wybrałam model z mechanizmem DL, który pozwala wysunąć dolną część do przodu, a górna opada na nią płasko. To rozwiązanie sprawdza się idealnie, gdy codziennie rano zwijasz pościel i chowasz ją do szafy. Nie ma mowy o wiecznym walczeniu z nierównymi piankami czy wystającymi sprężynami.

Tapicerka ma ogromne znaczenie dla trwałości i wyglądu. W salonie, który jest centrum życia domowego, szybko pojawiają się plamy po kawie, okruszki chipsów czy ślady po kocich łapkach. Dlatego polecam tapicerkę welurową, która jest miękka w dotyku, ale łatwa do czyszczenia – wystarczy przetrzeć wilgotną ściereczką. Jeden z moich klientów wybrał kanapę w kolorze butelkowej zieleni z welurem i po roku użytkowania wygląda jak nowa, choć codziennie siadają na niej trzy osoby i pies. Unikajcie jasnych, gładkich tkanin, bo każdy kurz na nich widać od razu. Lepsza tapicerka welurowa z delikatnym połyskiem, która maskuje drobne zabrudzenia.

Nie każda kanapa z funkcja spania jest taka sama. Mechanizmy rozkładania dzielą się na kilka typów, a ja po latach testów polecam mechanizm DL, czyli delfin. Wysuwa się go do przodu jednym ruchem, nie trzeba zdejmować poduszek, a powierzchnia spania jest płaska i równa. Unikajcie systemów typu click-clack, które rozkładają się przez oparcie – przy codziennym użytkowaniu szybko się luzują i skrzypią. Mechanizm DL sprawdza się też w małych pokojach, bo nie wymaga odsuwania mebla od ściany. Wystarczy pociągnąć siedzisko do siebie i gotowe.

Kiedy wprowadzałam się do swojego pierwszego trzydziestometrowego mieszkania w bloku z wielkiej płyty, stanęłam przed ścianą. Salon miał pełnić funkcję sypialni, jadalni i miejsca do pracy, a jedyne wolne miejsce pod ścianą to dwa metry. Przeglądając oferty sklepów meblowych, trafiłam na tapczan rozkładany i od razu wiedziałam, że to rozwiązanie dla mnie. Nie chciałam kanapy, która po rozłożeniu ma w środku dziurę, ani wersalki z cienkim materacem. Potrzebowałam czegoś, co w dzień będzie wyglądać jak porządny mebel wypoczynkowy, a w nocy zapewni komfort spania.

Wybór rozmiaru to osobna historia. Standardowa wersalka ma szerokość 180 centymetrów, co wystarcza dla jednej osoby. Dla pary lepiej sprawdzi się model 200-centymetrowy, ale wtedy musisz dokładnie zmierzyć, czy po rozłożeniu zmieści się w pokoju bez blokowania przejścia. Ja popełniłam błąd, kupując zbyt wąską wersalkę do gościnnego pokoju, i każdy gość skarżył się na zwisające stopy. W małym metrażu warto rozważyć narożnik z wysuwanym siedziskiem, który po rozłożeniu daje dużą powierzchnię spania, a na co dzień pełni funkcję sofy. Tylko pamiętaj, że mechanizm wysuwany wymaga więcej miejsca z przodu, więc zostaw przynajmniej 50 centymetrów wolnej .

Często słyszę od znajomych, że boją się kupić wersalkę przez internet, bo nie mogą jej przetestować. Sama tak miałam, dopóki nie zaczęłam dokładnie czytać specyfikacji technicznych. Zwracaj uwagę na nośność – dla dorosłej osoby minimalna to 120 kilogramów. Jeśli ważysz więcej, szukaj modeli z metalowym stelażem i wzmocnionymi łączeniami. Dobrym pomysłem jest też sprawdzenie opinii o konkretnym modelu, szczególnie tych dotyczących trwałości po roku użytkowania. Ja przed zakupem obejrzałam trzy filmy na YouTube, gdzie ludzie rozkładali i składali wersalkę, żeby zobaczyć, czy mechanizm nie zacina się po kilku miesiącach.

Kolejna kwestia to mechanizm rozkładania. Na rynku króluje kilka rozwiązań, ale ja mam słabość do mechanizmu DL, który działa płynnie i nie wymaga siłowni. Rozkłada się go jednym ruchem, wysuwając siedzisko do przodu i opuszczając oparcie. W testowanym przeze mnie modelu z mechanizmem DL nawet osoba o słabszych rękach poradziła sobie bez pomocy. Unikajcie tanich systemów, które po roku zaczynają się zacinać – lepiej dopłacić do sprawdzonego rozwiązania, które wytrzyma codzienne składanie i rozkładanie. Pamiętajcie też o wymiarach pokoju, bo rozłożona kanapa potrzebuje około dwudziestu centymetrów wolnej przestrzeni z przodu.

Mechanizm rozkładania to kolejna sprawa, którą przetestowałam na własnej skórze. Szukałam czegoś prostego, żeby nie trzeba było siłować się z ramą co wieczór. Wybrałam model z mechanizmem DL, który działa płynnie i cicho. Wystarczy pociągnąć za uchwyt, a siedzisko wysuwa się do przodu i opada, tworząc płaską powierzchnię. Bez podnoszenia ciężkich elementów, bez skrzypienia. Moja mama, która ma problemy z nadgarstkami, sama rozkłada gościom łóżko, kiedy do mnie przyjeżdżają. To robi różnicę, zwłaszcza gdy ktoś zostaje na noc częściej niż raz w miesiącu.birdeye.com